دکتر حسابی یا علامه جعفری یا خیلی بزرگان دیگر ...
صبحانه و نهار در کنار خانواده بود
ان هم نه فقط به صرف تخم مرغ ! شاید ساده اما متنوع
در فضای گرم انها
حتی کنار فرزندان
در جایی نزدیکی مرکز شهر
احتمال زیاد خانه شان حیاط و باغجچه هم داشت.
و در این شهر چند تا قوم و خویش و فامیل.
ظهر هم که میشد روی متکای گرد و گل گلی شان نیم چرت روزانه ای میزدند.
و اخر هفته ها هم با خانواده به تفرجی میرفتند.
حتی هفته ای دوبار لااقل دوش حمام میگرفتند و موها را روغن میزدند
فعلا هیچ کدام از انها را نداریم.
اما ملاک خوب بودن به داشتن یا نداشتن این چیزها نیست. بعضی احمق ها فکر میکنند حالا اگر ظهر نخوابیدی ادم خوبی هستی. باید سخت زندگی کنید. زجر بکشی و مثل چوب خشک زندگی کنید. اگر یک روز خوابیدی گناه بزرگی مرتکب شده ای. اگر معیار این بود خرررر از همه ما بهتر بود. چون زجر بیشتری میکشد.
اما خدای بزرگ خر نمیخواهد.
ادم میخواهد.
از نفس پاک و الهی و صفای طینت عزیزی که نوشته بود " شما غلتت رو بزن و فیلم سینماییت رو ببین و ناگتت رو بزن تو رگ " هم تشکر میکنم که معیار و ملاک نمره دادن به افراد را تعیین فرمودند. البته گویا ایشان میخواستند بفرمایند شما مشغول خوشگذرانی باش. اما سهوالقلم شده و نمیدانند که هر ادمی حتی هر حیوانی ممکن است در خواب بغلتد. چه بسیار فیلمی که اموزنده باشد. یه بسیار غذایی که جز ضعف و بیماری چیزی به همراه نداشته باشد.
بزرگوار ان نوشته ها غیر مستقیم صدها نکته اموزشی و تربیتی داشت. مضاف بر اینکه شما مجبور نیستی بخوانید. بنده برای خودم خاطرات و روزنوشته هایم را مینویسم. ایا بنده این اختیار را ندارم ؟
گفته اند : نوم العالم افضل من عبادة العابد. من ادعای علم نمیکنم . اما میدانم که نگاه این دوستان از سر خیرخواهی اما اشتباه است.
مخاطب خاص نوشت :
میپرسند چرا از لیلای خانه نمینویسی ؟
ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: رها اسدیپور