شیوه روبرو شدن

زندگی زیباست ای زیبا پسند.

گاهی نمیدونی چطوری برخورد کنی . تو مسجد یه پسر تخس پیدا شده که از در و دیوار بالا میره. گویا بیش فعال تشریف دارند. من مشکلی با بیش فعالی اون ندارم. مشکل از کم فعالی پدر و مادرش هست که خوشحالند که تو خونه نیست و یه جایی هست که بچه ی بیش فعالشون ولو باشه. مردم بیچاره هم جرات نمیکنن یه این دراکولا حرفی بزنن.

اول که شرح حال بچه رو گفتند من فکر کردم یه پسر کلاس چهارم پنجم باشه. اما تازه فهمیدم که یه بچه ی سه چهار ساله هست شاید یه کم بیشتر.

من هنوز ندیدمش فقط اثار جرمش رو دیدم .

از قرار معلوم وقتی حاج اقا تو مسجد هست اینورا پیداش نمیشه.

این روزا همش فکر میکنم که اگر دیدمش چه برخوردی باهاش داشته باشم ؟ تشر؟ مهربونی ؟ نصیحت ؟ اخم و تخم ؟ بی خیال ؟ ... ؟

به یکی از ابزرگترای مسجد گفتم به پدر و مادرش پیغام بدن اینو باید ببرن پیش روانپزشک. شاید خانواده اطلاعاتش کم باشه و ندونه بچه شون اینطوریه.

پ ن : از جمله کارهاش این که شن پاشیده توی مسجد. تمام فرشای مسجد رو به ... داده.

پ ن : خیلی بدم میاد این روزا از کسایی که تعصب بیجا روی برجام دارن. ظاهرا عده ای پیگیر برجام 2 و 3 و .. هم هستند.

پ ن : تشکر از دوستانی که در صندلی داغ قبل سعی کردند خیلی خواهرانه مشکل خاونده عزیزمون رو حل کنند. اما برام جالب بود که بدون اینکه ایشون چیزی بگه مشکلشون رو حدس میزدید. من خودم بووووق بودم اگر شما نمیگفتید نمی فهمیدم.