از ونک تا یمن

چه زیبا گفت سعدی که

بنی ادم اعضای یک پیکرند که در افرینش ز یک گوهرند

تا زمانی که معیار ادم بودن " سکونت در ونک" است و هرگز دلمان برای کودکان مظلوم و به خون خفته " یمن" نمیسوزد.

در چنین فضایی حقمان هست که تحقیرمان کنند با نرخ بالای کالای غربی : مثلا هویچ نود هزار تومان

پ ن : به راستی این سبک مدیریتی شهری غلط ریشه در کدام تفکر زشت و پلید دارد ؟